nowosci

Poglądy na temat Armagedonu

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:08:41 +0000

Religie w Japonii poczuły się zmuszone wyrazić swe poglądy na Armagedon. Nastąpiło to po tym, jak w marcu tego roku sekta Najwyższa Prawda podłożyła trujący gaz sarin w tokijskim metrze, czym zwróciła na siebie uwagę opinii publicznej. „Przywódca sekty Shoko Asahara od lat (…) zapowiadał, iż ludzkość będzie świadkiem Armagedonu” — donosi dziennik The Daily Yomiuri. Chociaż owa sekta teoretycznie wywodzi się z buddyzmu, to jednak dwa ugrupowania buddyjskie oznajmiły, że „w ich religii pojęcie Armagedonu nie jest znane” — podaje gazeta Mainichi Daily News. „Dwa główne wyznania chrześcijaństwa (…) nie podzieliły wierzeń wyznawców Najwyższej Prawdy o nieuchronnym nadejściu Armagedonu. Katolicy oświadczyli, że taki pogląd jest im obcy, a zdaniem protestantów sekta nie powinna używać słowa ‚Armagedon’, gdyż ‚wyrwała ten biblijny termin z kontekstu’. Według Kościoła Zjednoczenia ‚krzewienie religii sposobami wzbudzającymi powszechny strach nie jest pożądane’, a organizacja pod nazwą Shinyoen oznajmiła, że jeśli zbyt usilnie narzuca się jakiś punkt widzenia, ludzie czują się zagrożeni”. Założyciel Najwyższej Prawdy najwyraźniej sam nie dowierzał własnym przepowiedniom. Jeden z głównych przywódców sekty powiedział: „Wydaje mi się, że plan ataku gazowego obmyślono po to, by spełniło się proroctwo guru”.

Religia a powrót do zdrowia

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:08:28 +0000

Badania przeprowadzone na grupie 232 starszych pacjentów po operacji na otwartym sercu dowiodły, że u osób „umiejących znajdować siłę i pokrzepienie w swej religii wskaźnik śmiertelności był trzy razy mniejszy niż u tych, którym wiara nie dawała żadnego ukojenia” — donosi paryski dziennik International Herald Tribune. Nadmienia też, że choć już wcześniej dostrzeżono korzyści zdrowotne, jakie przynosi więź z najbliższymi oraz wsparcie rodziny i przyjaciół, to jednak po raz pierwszy „wykazany został tak silny dobroczynny wpływ przekonań religijnych na poważnie chorych pacjentów”. Kierujący badaniami dr Thomas Oxman zauważył: „Wygląda na to, że z medycznego punktu widzenia dobrze jest nadawać znaczenie niebezpiecznym, zagrażającym życiu sytuacjom; gdy człowiek ma wiarę, wspiera go jakaś szczególna siła”.

Oddziaływanie wirtualnej rzeczywistości

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:08:11 +0000

Wirtualna rzeczywistość „może do końca tego stulecia opanować nawet jedną trzecią rynku domowych gier telewizyjnych” — donosi raport zamieszczony w kanadyjskiej gazecie The Globe and Mail. Zasiadający do takich gier zakładają hełm wyposażony w słuchawki oraz w ekran dla każdego oka. Rękawice z zainstalowanymi przewodami umożliwiają graczowi przekazywanie bodźców ruchowych i interakcję ze światem stworzonym przez komputer. Wrażenia wzrokowe uzyskane dzięki zastosowaniu tej techniki mają pozory rzeczywistości, ale może im towarzyszyć reakcja organizmu zwana „chorobą cybernetyczną”, którą prawdopodobnie wywołuje upływ czasu między wysłaniem sygnałów przez gracza a komputerowym przekazem obrazu. Objawy takiej choroby to dezorientacja, mdłości, bóle głowy, przemęczenie oczu, trudności ze skupieniem uwagi i przypływ wspomnień z przeszłości. „Obserwatorzy prognozują, iż biorąc pod uwagę częstość występowania choroby cybernetycznej, prędzej czy później ktoś dozna poważnych obrażeń i sprawa wirtualnej rzeczywistości trafi na wokandę sądową” — informuje wspomniany dziennik. Jak wynika z zamieszczonego w nim raportu, dopóki symulacja nie będzie na tyle szybka, by dotrzymać tempa reakcjom człowieka, „[skutkom ubocznym] być może uda się zapobiec przez zminimalizowanie wrażenia ruchu, mniej realistyczną i nie tak absorbującą grafikę i przez ograniczenie czasu zabawy z komputerem”.

Wykształcenie a zdrowie

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:07:52 +0000

Ze statystyk, na które powołuje się UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Kultury i Nauki), wynika, że im więcej ludzi posiada umiejętność czytania i pisania, tym dłuższa jest średnia długość życia. „Ludzie, którzy czytają i piszą”, zauważa czasopismo UNESCO Sources, „przywiązują większą wagę do higieny i opieki zdrowotnej; na ogół są nastawieni mniej fatalistycznie i w razie choroby chętniej udają się do lekarza”. Ale wykształcenie to tylko jeden z czynników decydujących o długości życia. Zasadniczą rolę odgrywa również „dostęp do opieki medycznej, sytuacja finansowa danej rodziny oraz wpływ otoczenia”.

Uczenie się empatii

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:07:39 +0000

Naukowcy badający zdolność najmłodszych do okazywania empatii, czyli wczuwania się w cudze położenie, dochodzą do wniosku, że można się tego nauczyć. Według dziennika The New York Times dr Mark A. Barnett, wykładowca na Uniwersytecie Stanu Kansas w Manhattanie, oświadczył: „Udowodniono, że dziecko, na którym dopuszczono się nadużyć, nie przejawia współczucia dla cierpienia drugiego dziecka. Widok cudzego bólu nie wywołuje u niego żadnej reakcji; co najwyżej podejdzie, krzyknie i popchnie malca”. Natomiast „dziecko, którego potrzeby emocjonalne są zaspokajane, jest bardziej wrażliwe na odczucia drugich” — dodaje profesor. Jednakże oprócz zapewniania swym dzieciom poczucia bezpieczeństwa rodzice powinni je uczyć wczuwania się w cudze położenie. Zdaniem doktora Barnetta wrażliwi rodzice na ogół wychowują wrażliwe dzieci.

Kto pracuje dłużej — kobiety czy mężczyźni?

admin — Wed, 10 Mar 2010 12:07:25 +0000

Z wyjątkiem Ameryki Północnej i Australii kobiety na całym świecie pracują dłużej niż mężczyźni — podaje czasopismo Populi, wydawane przez UNFPA (Fundusz Ludnościowy Narodów Zjednoczonych). Największe dysproporcje pod tym względem istnieją w Afryce i w państwach azjatyckich położonych nad Pacyfikiem, gdzie kobiety spędzają w pracy zawodowej przeciętnie 12 godzin tygodniowo więcej niż mężczyźni. „W wielu krajach rozwijających się”, zauważa wspomniane czasopismo, „kobiety pracują obecnie od 60 do 90 godzin w tygodniu, starając się utrzymać i tak już niski standard życia sprzed dziesięciu lat”. Tymczasem w państwach uprzemysłowionych mężczyźni coraz częściej pomagają w pracach domowych. Populi wyjaśnia jednak, że „nie wynika to z równego podziału żmudnych zadań — gotowania, sprzątania lub prania. Wydaje się raczej, iż mężczyznom więcej czasu zabierają takie zajęcia, jak robienie zakupów”.